من تنها غم دلتنگی شهرم
که به روزای غمانگیز رسیده
نیستی، مثل یه برگم که دوباره
به شبِ اول پاییز رسیده
بعد تو گریه پنهونی کوچهم
حال ابری خیابونو ندیدی
از همونجا که دلم رفت، گذشتی
از همونجا که دلم موند، بریدی
دوستت دارم و از عشق تو دورم
دوستت دارم و من دل نبریدم
تو که از گریه من ساده گذشتی
من به لبخند تو راحت نرسیدم
حال تنهایی من مثل کسی نیست
بیتو من گریه ی آواره دنیام
غیر زیبایی تو چاره ندارم
بعد تو عاشق بیچارهی دنیام
دوستت دارم و از عشق تو دورم
دوستت دارم و من دل نبریدم
تو که از گریه من ساده گذشتی
من به لبخند تو راحت نرسیدم